Κεφάλαιο εφτά,
ή επτά όπως το βλέπει κανείς.
Συνήθως οι άνθρωποι ζούμε μέσα στην ανησυχία, στο άγχος, την πίεση και στις δεύτερες σκέψεις.
Πάντα υπάρχουν πράγματα που δεν θέλουμε να συμβούν, μα πρέπει να τα αποδεχτούμε. Πράγματα που δεν θέλουμε να ξέρουμε μα πρέπει να μάθουμε, και άνθρωποι που δεν μπορούμε να ζήσουμε μακριά τους μα πρέπει να τους αποχωριστούμε.
Έχουμε συνηθίσει να βρίσκουμε καταφύγιο στην μετριότητα, από απελπισία για το ωραίο που ονειρευτήκαμε.
Μας δίνω την λέξη αρχή. Για να ξεκινήσουμε ξανά.
Χωρίς άγχος, χωρίς πίεση μα με προορισμό.
Και αν ποτέ σε αμφισβητήσουν, το χέρι που κρατά την πένα γράφει την ιστορία και εμείς σίγουρα γράφουμε την δικιά μας.
Chapter Seven: No Worries
